Çinlileri daha iyi anlamanızı ve analiz etmenizi sağlayacak bir yazıya yer vermek istiyorum. Çin’deki sosyal sınıflandırmaya göre Çin toplumu üç katmandan oluşuyor.

Üst katmanlar (yöneticiler, vekil yöneticiler, özel işletme sahipleri) doğrudan veya takas yoluyla temel kaynakları (ekonomik, siyasal, eğitsel, toplumsal) belirleyici miktarlarda ellerinde toplarlar. Orta katmanlar (bireysel girişimciler, teknisyenler, idari personeller) bazı kaynaklara (eğitim veya ekonomik kaynaklar) büyük miktarda, diğerine sınırlı miktarda sahiptirler. Siyasal ve sosyal sermayeleri üst katmanlarınkinden büyük ölçüde aşağıdadır. Son olarak alt katmanlar son derece sınırlı miktarda kaynağa sahiptirler. Sosyal bilimler akademisi tarafından yapılan sınıflandırma Çin’de otorite haline gelmiştir.

Sosyal Bilimler Akademisi’ne göre Çin’de toplumsal tabakalaşma

1. Toplum ve devlet kurumlarının idarecileri, toplumsal örgütlenmelerin (örneğin sendikalar) yöneticilerini olduğu kadar, hükümet ve parti organlarının yöneticilerinin tamamını da bir araya toplarlar. Neredeyse her alanda üst katmanı oluştururlar. Yaygın iktidarlara, geniş ağlara sahiptirler; fakat mütevazi maaşları pirimlerle, ayni ayrıcalıklarla ve nihayet, yasadışı veya ‘gri’ gelirlerle (bir aile üyesi tarafından yönetilen ek business, küçük borsa oyunları vb.) tamamlanır. Bu ortama girebilmiş ‘teknisyenler’ varsa da soylarından gelen hareketlilik zayıftır: Çoğu girer azı çıkar.

2. Vekil yöneticiler, sırasıyla ne sahibi ne de yöneticisi oldukları işletme veya kamu kurumlarının sorumlularını belirlerler. İşe alım aşağı yukarı önceki kategoridekiyle aynı fakat daha açıktır.

3. Çoğu özel işletme sahibi toplumun alt düzeylerinden, özellikle köylü kategorisinden gelir. Fakat haklarında bilgi oldukça muğlaktır.

4. Devletin ve partinin, bilimsel ve teknik yeterlilik veya uzmanlık gerektiren görevlerinin yapıldığı kurumlarının personellerinin tamamı teknisyenlerdir. Çin üzerine çalışan araştırmacılar için, orta sınıfın en istikrarlı ve en örnek teşkil eden grubunu oluştururlar.

5. İdari personel , alt düzeyin ‘beyaz yakalılar’ katmanını temsil eder ve genel özellikleri dolayısıyla net olarak önceki kategoriye yaklaşır. Bu beyaz yakalılar teknisyenlerle aynı mevkileri işgal ederler; fakat madun bir konumdadırlar. İşçi ve müstahdem çocuklarını da eğitimlerinde başarısız olan üst katman çocuklarını da bünyesinde barındıran ‘tampon’ bir bölgedir.

6. Bireysel girişimciler yalnız veya aileleriyle çalışırlar ve az sayıda insana istihdam sağlarlar ya da hiç kimseyi işe almazlar. Bunlar zanaatkarlar, tüccarlar, arabulucular ve benzerleridir. Burada toplumsal yeniden üretim oranı yüksektir ve toplumsal yükseliş olanakları azdır.

7. Dükkan müstahdemlerininden başlayarak toplumun alt katmanlarına geçilir; fakat burada söz konusu olan halen göreli olarak imtiyazlı kitlelerdir.

8. Üretim çalışanları katmanındaki kentli, ikincil sektör işçilerinin ve göçmen çalışanlarının sayısı gitgide azaldığı için bu katman çok istikrarsızdır.

9. Köylülerin yeniden üretim oranları çok yüksektir.

10. İşi olmayanlar kategorisi, geçici işlerde çalışanlar da dahil olmak üzere, tüm kategorilerdeki işsizleri bir araya getirir.

Kaynaklar;
–  Jean-Louis Rocca, Çin’in Sosyolojisi
– Lu Xueyi, Günümüz Çin’inde Mevcut Toplumsal Katmanlar Araştırması Raporu.

Yorum Yok
  1. Henüz yorum yapılmamış.
Yorum yapınız.