Akupunktur ve masaj, geleneksel Çin tıbbının iki önemli oluşumudur. Önce akupunkturu tanıyalım.

Eski bir kitapta yazıldığına göre, çok eski geçmişe sahip olan akupunkturun en eski aleti, taştan yapılan iğneler olmuş. Bu tür taş iğneler, yaklaşık 4000 ilâ 8000 yıl önceki Yeni Taş Devri’nde, yani kabile toplumunun son döneminde bulunmuş.

Savaşan Devletler döneminden Batı Han Dönemi’ne kadar (M.Ö 476-25), metalurji teknolojisinin gelişmesi nedeniyle, metal akunpuktur iğnesi de gittikçe yaygınlaştı. Doğu Han ve Üç Devlet döneminde, akupunkturu iyi bilen birçok tıp uzmanı ortaya çıktı. Batı ve Doğu Jin ile Güney-Kuzey Hanedanları’nda (256-589), akunpukturla ilgili eserlerin sayısı belirgin bir şekilde çoğaldı. Bu dönemlerde akupunktur teknolojisi Japonya ve Kore’ye kadar yayıldı.

Sui ve Tang hanedanlarında (581-907), akunpuktur özel bir bilim oldu. O zamanların tıp eğitimi kuruluşu olan İmparatorluk Tıp Komiserliği’nde akupunktur eğitimiyle ilgili birim kuruldu. 16. yüzyılda, akupunktur Avrupa’ya tanıtılmaya başladı. Ancak, Çin tarihindeki son imparatorluk Qing’de yalnızca ilaç kullanımına önem verildiği için akupunktur biliminin gelişmesi engellendi.

Çin Halk Cumhuriyeti’nin kurulduğu 1949 yılından sonra akupunktur bilimi hızla gelişme kaydetti. Şimdi, ülke genelinde 2 binden fazla geleneksel Çin tıbbı hastanesinde birer akupunktur bölümü kuruldu.

Akupunktur bilimine ilişkin araştırmalar, insan vücudunun çeşitli bölümleri ve fiziksel hastalıkların iyileştirilmesi, ağrı dindirme ve bağışıklık sisteminin güçlendirilmesi gibi alanlarda rol oynayabilir.

Programın ikinci bölümünde masajı tanıyalım. Hastalıkları önleme ve vücudu geliştirme amaçlarına yönelik olarak insan vücudundaki kanallara ve akunpuktur noktalarına eller veya kollarla yapılan ovma işlemi, masaj olarak adlandırılır.

Masaj geleneksel Çin tıbbı kuramının ışığı altında hastalıkların ayırt edilmesi ve sınıflandırılması ilkesiyle yapılır. Masaj ilaç alınmasını gerektirmediği için yan etkisi olmayan ve birçok hastalığı tedavi edebilen, çok kolay bir yöntemdir. Masajın tedavi edebildiği hastalıklar çok fazladır. Aralarında boyun, sırt, bel, kollar ve bacakları kapsayan kemik ve kas hastalıkları bulunur.

Masaj ellerin kullanım yönetimiyle ilgili standartlara ve gereksinimlere uygun tekniklerle yapılmalıdır. Temel teknik gereklilik, masajın kalıcı, kuvvetli, dengeli, yumuşak ve derin şekilde yapılmasıdır. Masajın yapılmasında yalnız eller değil ayaklar ve kollar veya diğer özel masaj aletleri kullanılır. Bazen özel masaj ilaçları da kullanılır. Meselâ; masaj merhemi, masaj kremi, talk pudrası ve diğer kayganlaştırıcı maddeler. Masaj yöntemleri çok fazladır. Genellikle şu yöntemler uygulanır: İletme, basma, bir parmakla basma, ovma, tutma sallama, vurma vesaire.. Değişik durumlara göre, kendi kendisine masaj yapmak ve yaptırmak mümkündür. Masajın yararları şunlardır:

Birincisi; iç organların işlevini düzenlemek. Geleneksel Çin tıbbı, iç organların işlevlerini normal bir şekilde yerine getirememesinin insan vücudunda hastalığın ortaya çıkmasına neden olduğu görüşündedir. Masaj yoluyla ise anormal çalışan iç organların fonksyonu iyileştirilerek, normal çalışma durumuna yeniden dönüştürülecektir.

İkincisi; esas ve yan kanalları açarak, enerjiyi ve kan dolaşımını sağlamak. Enerji ve kan hayatı koruyan önemli maddelerdir. Esas ve yan kanallar, insan vücudunda enerji ve kan taşıma ve bağlantı oluşturma görevlerini üstlenir. Esas ve yan kanallarının normal çalışamaması durumunda, insanlar iç hastalıklara yakalanır. İç organların hastalığa yakalanması esas ve yan kanallardaki aksaklıklarla fark edilir. Masaj esas ve yan kanalların çalışmasını düzeltirken, enerji ve kanın yeterli ve sağlıklı dolaşmasını sağlar.

Üçüncüsü; kas, sinir ve kemikleri rahatlatmak. Masaj insanın teninde yapılmasına rağmen verimi kas, kemik ve damarlarda kendini gösterir. Masaj, kas ve kemik rahatsızlıklarını dolaysız olarak tedavi eder. Bunun için, hem iç hastalıklar, hem de diğer hastalıklar masajla tedavi edilir.
Kaynak:cri.cn

Yorum Yok
  1. Henüz yorum yapılmamış.
Yorum yapınız.